zondag 9 mei 2010
Politiek: Met vallen en opstaan
Wouter Bos voelde waarschijnlijk aan dat het Nederlandse volk een dergelijke goedkeuring van verlening niet zou bevallen en het kabinet hierop sterk zou beoordelen. Balkenende echter zag het wat bredere beeld, een goed voetje bij de NATO en de mensen in Afghanistan. Persoonlijk gesproken weet ik niet wie ik het meeste gelijk moet geven. Ik vind dat wij als Nederland al behoorlijk veel internationaal hebben gedaan. Ik gun het de mensen in Afghanistan wel hoor, maar er is een dunne lijn tussen misbruik door de NATO en steun verlenen voor de NATO.
Het conflict was hoe dan ook voldoende om het laatste Balkenende kabinet te laten vallen. Ik vermoed dat Balkenende niet de nieuwe premier wordt en wellicht is dat maar goed ook. Ik had altijd het idee dat de kabinetten van Balkenende wel politieke stabiliteit boden ondanks dat ze vielen maar dat dit ten koste ging van de vrijheden van het volk. Mijn inzicht was dat Stabiliteit en welvaart onder het regiem van Balkenende ten koste ging van persoonlijke vrijheid. Dat het inleveren van persoonlijke vrijheid werd afgekocht met luxe. Maar luxe is geen vervanging voor vrijheid. Ondanks dat ik deze manier van handelen afkeurde en nog steeds afkeur koos ik destijds voor stabiliteit, simpelweg omdat Nederland het na de paarse puinhopen de LPF nodig had.
Ik geloof nog steeds dat Nederland politieke stabiliteit nodig heeft. Vooral nu, met de economische crisis en de opkomst van verschillende politiek twijfelachtig gebeurtenissen. Die crisis komen we met wat concentratie wel te boven, ik beschouw de crisis als hinderlijk maar geen echt serieus probleem. Ik vertrouw op de economie, zelfs na het menselijke gedrag wat diezelfde economie onbetrouwbaar maakte.
Waar ik mij echter enorm aan hekel zijn de onzinpartijen van tegenwoordig. Bijvoorbeeld de partij van de dieren die schijnbaar zelf niet eens goed weet hoe dieren dan wel dienen te worden behandeld. De PVV van Wilders die feitelijk geen echt goede agenda heeft en buiten Wilders geen echt goede politiekers heeft. Beelden van de LPF komen in mij op, hoe de LPF uit elkaar viel kort na de dood van Pim Fortuyn omdat de mensen achter Fortuyn niet goed genoeg waren voor een levensvatbare partij. Met de recente uitval van twee mensen uit de lijst van de PVV krijg ik sterk de neiging om hetzelfde te zeggen van Wilders zijn achterban. Daarnaast stem ik liever niet op mensen wier doortraptheid de mijne evenaart en wel met goede reden.
TROTS, het voormalige ToN van Rita Verdonk lijkt te zijn getorpedeerd nog voordat de verkiezingen daadwerkelijk beginnen. Dit komt voornamelijk door het gestuntel van Verdonk zelf en ik heb het idee dat Rita eigenlijk alleen maar doorzet omdat ze geen verlies kan accepteren of omdat de mensen die voor de financiële input zorgde het verlangen. Jammer, ik zag Rita wel als een kanshebster maar nu zie ik het meer als een hondje wat nog 3000 km moet zwemmen voordat het de kust bereikt.
Zelfs de aankomende piratenpartij, een partij met als belangrijkste speerpunt het aanpakken van het auteursrecht vind ik geen goede partij. Ik ben in principe helemaal voor het standpunt. Ik zie het liefste Brein, Big en de BSA worden opgehangen aan de hoogste galg. Ik weet zeker dat het hoofd van Brein software en muziek op zijn computer heeft staan die dezelfde organisatie als ‘illegaal’ aan merkt. Hypocriet gezeik voor platenbazen ten koste van consument met geen geld naar de daadwerkelijke artiesten. Niemand buiten Brein, de platenbazen en misschien de staat heeft er voordeel bij. Echter, de piratenpartij is een party zonder goede zaken buiten copyright zaken. Ik denk dat er zeker een soort actiegroep moet komen maar geen politieke partij.
HO! STOP!
We komen op een belangrijk punt; NEEN! Sterker nog, HET PUNT! Want waarom zijn er politieke partijen zoals de partij van de dieren en de piratenpartij. Waarom is er onvrede over het kabinet en waarom valt het kabinet Balkenende alweer?
De hele politieke toestand wordt veroorzaakt door een gebrek aan communicatie. Politiek Den Haag loopt aan tegen een fenomeen wat ‘de onzichtbare muur’ kan worden genoemd. Ik heb hier een hypothese over, waarvan ik geen enkel idee heb of deze klopt maar ik wil hem toch lanceren.
Het begint eigenlijk aan met de protesten van de jaren zeventig en tachtig. Op een gegeven moment ontstond er een systeem waarin er protesten werden gevoerd, de overheid ingaf en vervolgens via verschillende kleine wetten alsnog drie jaar later dezelfde wet onder een andere regering er doorheen speelde. Uiteindelijk gaf de regering niet meer echt om de protesten en we zien de regering op huidige protesten bijna niet meer reageren. Feitelijk gesproken leeft politiek Den Haag in een eigen wereld, ze luisteren gewoon niet meer na het volk en in plaats daarvan voeren ze politiek beleid waarin de economie gezond moet blijven en vertrouwen ze erop dat de vruchten van een gezonde economie het volk tevreden stellen. Dit werkte gedurende de hoogtijdagen van de jaren negentig zeer goed. Maar luxe koopt zoals gezegd geen vrijheid af, het vertraagt alleen de werkelijkheid. Luxe doet afleiden maar niet vergeten.
Met de aanslagen van 11 september 2001, de economische crisis veroorzaakt door een overenthousiaste Bush en hebberige zakenmensen is de realiteit hard ingeslagen in zowel de wereld van de burger als de wereld van de Haagse politieke mens. Den Haag doet alles eraan om de financiën rond te krijgen, het economische wiel te laten draaien. Maar in magere tijden willen mensen meer dan geld en luxe, ze willen gerechtigheid. We hebben het dan niet over pure gerechtigheid, maar eerder voldoening in hun woord. De burger wil dat de regering opkijkt en begrip toont voor hun mening, luistert en ingrijpt al is het maar een symbolische ingreep of een ingreep die geen invloed heeft op de economie. De bevolking wil, heel simpel, een dialoog met politiek Den Haag en dat wordt niet gedaan.; de bevolking wordt niet gehoord, groeperingen worden niet gehoord, de stem van het volk wordt niet gehoord. En als ik eerlijk ben wind ik mij een klein beetje op als ik dat zeg. Het gevolg zijn politieke partijen gesticht door mensen die niet worden gehoord. Partijen zoals de PvdD en de piratenpartij. Het gevolg zijn partijen die inspelen op het gebrek van huidig Den Haag, partijen zoals de PVV. Den Haag luistert niet, ze zitten vast in politieke correctheid en de illusie dat het volk tevreden is als ze luxe wordt gevoerd. Nu ben ik niet zo naïef om te denken dat luxe de as van het kwaad is; ik heb graag luxe en vind het fijn als ik dit kan betalen maar het moet niet ten koste gaan van het actie en reactie proces tussen burger en politiek. Naar mijns inzien is er te weinig respons, wat voor nut heeft vrijheid van meningsuiting als niemand naar die mening luistert. Wat ik daarmee wil zeggen is niet dat Den Haag onmiddellijk moet handelen naar al het geklaag en gepraat van de burger, maar ze moeten tenminste moeite doen om te luisteren en niet alleen tijdens de verkiezingen, maar ook erna. Het lijkt erop dat de oude garde te zeer is geroest in hun eigen wereld en in mijn ogen is de nieuwe lichting niet de moeite waard.
Ik vermoed dat ik nog een zware dobber krijg als burger met kiezen. Het zal de minst kwade worden, maar zeker niet de beste want geen van de partijen verdient dat label.
maandag 18 juni 2007
Update: EU, politiek en meer onzin
weer een nieuwe blog. De eerste werkdag zit er weer op, de werkweek is weer begonnen en mijn mok is dus weer rijkelijk gevuld met koffie. De EU heeft besloten de term ‘grondwet’ te veranderen in ‘verdrag’ en klootzak als ik ben heb ik besloten om nog steeds voor dit ‘verdrag’ te stemmen. Wel leuk is het om te zien dat er voor de verandering naar Nederland word geluisterd.
Ow ja, over de EU gesproken, ze hebben tevens besloten dat de scheppingsleer toch wel een gevaarlijk gedachtegoed is en als zodoende dienen zaken zoals creationisme niet als wetenschappelijk erkent te worden. Hoezee, de rede regeert met blauwe scepter door de EU. Ja, ik ben blij dat de EU openlijk wat meer afstand doet van de scheppingsleer want alhoewel ik geen volbloed Atheïst ben geef ik de voorkeur aan een godloze wereld, want ik geloof immers in spirituele gelijkheid. Voor verdere informatie hierover raad ik je aan de Socialistische
Enfin, dat gezegd hebbende denk ik dat ik maar verder ga met mijn verhaal voor Blizzard. Ja, je weet wel, die grote computerspelfabrikant van Warcraft en Starcraft.
Laters!
Auredium Riptide
zaterdag 16 juni 2007
Filosofie & Politiek: Hamer en Sikkel
Ik weet dat sommigen nu sceptische worden. De hamer en sikkel van weleer baad in het rood wat word geassocieerd met bloed. Toch is de principiële gedachtegang achter het communisme niet eens zo heel slecht. De leer draait erom dat iedereen even veel verdient ongeacht wat voor werk ze doen en zelfs of ze werken. Dit is natuurlijk een nobel streven en dit is dan ook niet zozeer de communistische filosofie maar eerder de Socialistische filosofie. Bij de inbedding van die filosofie in het communisme door Josef Stalin draaide het echter de mist in. De filosofie zegt dat iedereen gelijk is en dat de leiders dus ook gelijk zijn aan de rest van het volk. Vanaf het begin draaide het echter de soep in. Andere leiders werden niet getolereerd en het leiderschap kwam daarmee boven de rest van het volk te staan. De regering deelde alles uit aan het volk maar niet geheel eerlijk, en door de speciale status van de regering was de integriteit over de uitgaven op zijn zachtst onbetrouwbaar.
Toch zegt dit meer over de menselijke natuur dan over het communisme. Het filosofische idee achter het Socialisme is een relatief verheven idee wat net als het Sociaal Darwinisme zijn oorsprong vind in de 19e eeuw en diens vooruitgang in het menselijk denken. Maar helaas denken de meeste mensen helemaal niet verlicht zelfs niet na alle wetenschappelijke en technologische doorbraken. De mens zelf is niet zozeer veranderd en diens instincten evenmin. Het was slechts een kwestie van tijd voordat de gedachtegang zou worden aangegrepen voor misbruik. In principe kun je ook niet verwacht dat houthakkers en doctoren hetzelfde moeten verdienen en dat zelfs zwervers en nietsnutten geld krijgen voor hun niets doen en een inkomen hebben gelijkwaardig aan de houthakkers en doctoren.
Het hele systeem liep natuurlijk op til omdat doctoren weigerde te werken voor een mager loontje en veel mensen simpelweg niet bereid zijn om te werken voor een hongerloon. Gevolg was natuurlijk dat de communistische doctrine zowel meer geld moest betalen aan belangrijke posities als geld betalen aan mensen die niets doen. Dus de werkende klasse van lagere wal gaan niets doen en de hogere klasse kost meer geld dan berekend.
Het gevolg hiervan valt af te lezen uit de gebeurtenissen in de jaren 80. De kernramp in Tsjetsjenië en de val van de Berlijnse muur in 1989 vertelde het trieste verhaal van de gefaalde filosofische gedachtegang en markeerde gelijktijdig het einde van de sociale dictatuur begonnen door Stalin.
Nou is dat helaas niet helemaal waar. Poetin, het voormalige hoofd van de KGB is op zijn zachts gezegd goed bezig een stevige dictatuur te vestigen. Het arme volk is ontevreden, moet niets hebben van buitenlanders en mist de tijd dat ze voor weinig werk toch aardig betaald kregen. Met de blauwe dreiging van de EU aan de westerse grens, de Groeiende rode macht van China en de Tsjetsjeense dreiging aan de Oostzijde van Rusland lijkt het erop dat Poetin voorlopig nog in het zadel blijft.
Ironisch genoeg is in bepaalde kringen de hamer en sikkel een symbool geworden van vrijheid en verzet tegen de openbare orde. Dit is natuurlijk vanuit democratisch punt gezien relatief vreemd omdat daarmee een rigide systeem word gebruikt om vrijheid te verkondigen. Deze actie komt voor van de koude oorlog in welke de Amerikaanse en westerse regeringen verkondigde dat de CCCP de belichaming was van het kwaad. In een tijd dat de regeringen in het westen in opspraak raakt met regelmaat grijpen liberalen de oude hamer en sikkel van een gefaald project aan als symbool van vrijheid. Wellicht dat men nu al de ware aard van de hamer en sikkel is vergeten, of wellicht leeft men met de ideologische gedachte dat de angst van het verleden nog steeds kan worden aangegrepen om zich te verzetten tegen regeringen die reeds verder zijn gegaan in het politieke proces.
Hoewel ik de hamer en sikkel een mooi symbool vind voor de gebeurtenissen van de vorige eeuw denk ik dat men ze hooguit als vorm van revolutie kan zien. Zoals ik altijd graag zeg over revoluties: “Shut the fuck up and become a catalyst for a change!”
vrijdag 15 juni 2007
Column: Politiek gezeik Deel 1
woensdag 13 juni 2007
Column: De EU en democratie
dinsdag 12 juni 2007
Column: Binnenlands politiek gezeik "the return"
En voor de verandering doe ik dat niet omdat ik naar roem, geld of een onderduikadres verlang, ik doe het omdat ik het wil en omdat het mijn goed recht is verdomme nog aan toe!
Column: Binnenlandse politiek gezeik
En wij als volk, ook wij zijn verstokt. Op veilig spelen wij, net als politiek Den Haag politiek correct speelt, spelen wij op veilig. Geen innovatie, geen vernieuwing. We raken achter, een 2e wereldland als het ware.
